داستان ادامه دارد گوش کنید ..صدایی مثل برخورد واگن های راه آهن روی خط فرعی شنیده میشود..این سلسله زنجیر شادمانه حوادث یکی در پی دیگری ، در زندگی های ماست . دق،دق،دق،باید،باید،باید،باید،رفت،رفت،خوابید،خوابید،باید بیدار شد ،، باید برخاست ،، ـ کلمه ای سنجیده ونجات بخش که وانمود می کنیم از آن بدمان می آید ، کلمه ای که محکم به قلبمان می فشاریم وبی آن کارمان زار است .....چه قدر شیفته آن صداییم که شبیه برخورد واگن های خط اهن فرعی است!!!

آیا این  باید پایان داستان باشد ؟ یک جور آه ؟ واپسین همهمه موج ؟ باریکه آبی که در جویی غلغل زنان فرو میرود؟بگذارید به میز دست بزنم ، این طوری حس زمان را باز می یابم . 

بوفه ایی پر از تنگهای کوچک .. سبدی پر از نان بشقابی موز.، این ها صحنه هایی آرام بخشند. اما اگر داستانی در بین نباشد . چه پایانی خواهد بود ، یا چه آغازی ؟ زندگی شاید در قبال سلوکی که با آن می کنیم وقتی میکوشیم آن را بازگوییم  حساس نیست ........

زندگی جمله ناقص وناتمامی بوده است

             <<<<>>>>> 

                        ویرجینیا وولف (موجها)     

                           نیکلای گو گول 

کسی که به خویشتن خود دروغ میگوید  بسیار آسانتر از دیگران  مورد اهانت قرار میگیره  زیرا برای او اهانت پذیری بسیار لذت بخش است.....

                     )( برادران کارامازوف )( داستایفسکی)(

                    ..... پل استر ...  

                          هانریش بل

آیا  دروغ سر انجام انسان را به راه حقیقت نمی کشاند ؟

                   آلبر کامو

وجود دارد یکی آنکه رنج می کشد ودیگری آنکه با او

همدرد میشود در نیکوکاری هم بدینگونه است یکی آنکه

 میدهد ودیگری آنکه می گیرید  اما در عشق تنها یک

عامل هست : زیرا دو طرف در هم حل شده اند وهرگز از

هم جدا نمی شوند

یک قناری مانند روح انسان است میله هایی را که او را محاصره کنند را میبیند اما باز ناامید نمی شود وهمچنان آواز میخواند

روان آدمی و خاک یکسان هستند آنها هر دو تشنه اند ومنتظر که آسمان باز شود  وتشنگی آنها را بر طرف  سازد

                      ( نیکوس کازانتزاکیس )

در شیاری از گناهان ژرف وتلخ

عشق را به اینجا راهی نیست

شکافی سیاه رخ نموده است

بر لب روبه رو

روحی سفید وکوچک می جنبد

پروانه ای سفید وکوچک

دست وپایم نیز مرا وانهاده اند

چه کسی مثله مان کرده است؟

                    سیلویا پلات شاعره بزرگ آمریکایی         

چگونه به سراغ آدم می آید؟

ازکجا پیداش میشود؟

چرا پیشتر خبرت نمیکند؟

از مادرت  زائیده میشوی وخیالش را هم در سر نداری....... غافل از این که مرگ هم با تو از مادر زاییده است  پا به پای تو   قدم به قدم .......................شاید او ......مرگ.........از مادری دیگر زاییده شده است.........اما با هر نفس با هر گام با هر دم وهر آن تو به او نزدیک میشوی واو رو  به تو می آید    مثل چیزی که تو را به آیینه ببرد ........         .............        تو رو به آیینه میروی چیزی هم شبیه تو رو به تو می آید.... دیر یا زود به هم میرسید

تو ومرگ....

من ومرگ....

او ومرگ.......

همین که پای به زندگی گذاشتی گام در آستانه  مرگ هم گذاشتی؟؟؟؟؟

                          محمود دولت آبادی  (سلوک)

پای بگذار به اون راهی که فکر کنی بهتری.....

که فقط فکر کنی بهتری..

دست بردار وبرو ول کن این خم ساغری

ای عشق با تو حرف میزنم

ای رنج مگر آجری؟

بیچاره ما که پیش تو از خاک کمتریم

ما را به غم او نخواه که نه حرص بهشت است

ای دهر تو بخور این راه را کلا که ما نخواستیم داوری

ای کاش ای کاش ای کاش داوری داوری داوری در کار بود

کاشکی کاشکی کاشکی قضاوتی قضاوتی در کار بود

تقدیم به همه دوست داران شاملو ومحسن نامجو..............

بشر طرحی است که با نیروی  خود میتواند به هر گونه در آید  این نیرو ریشه ای در خویش دارد وبا همین ریشه رشد میکند

                                       ژان پل سارتر

بیا تا گل بر افشانیم ومی در ساغر اندازیم

فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو در اندازیم

اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد

من وساقی بهم تازیم و بنیاذش بر اندازیم

سال نو بر همگی مبارک